Sanakin to jedna z metod biologicznych stosowanych w przewlekłych dolegliwościach stawów, ścięgien i kręgosłupa. Polega na podaniu pacjentowi surowicy przygotowanej z jego własnej krwi. Poniżej wyjaśniamy, jak przebiega taka procedura i o czym warto porozmawiać z lekarzem przed jej rozważeniem.
Terapie biologiczne w ortopedii opierają się na wykorzystaniu materiału pochodzącego od samego pacjenta, najczęściej krwi. Celem jest wsparcie naturalnych procesów regeneracyjnych i zmniejszenie odczynu zapalnego w konkretnym, ograniczonym miejscu, zamiast działania na cały organizm.
Sanakin należy do tej grupy metod. Materiał do przygotowania surowicy pobiera się od pacjenta, a gotowy preparat podaje się w formie iniekcji bezpośrednio w okolicę objętą stanem zapalnym.
Na czym polega leczenie z użyciem Sanakinu
Pacjentom z artrozą, stanami zapalnymi oraz zespołami bólowymi kręgosłupa podaje się bezpośrednio w źródło zapalenia Sanakin, czyli surowicę zawierającą białka przeciwzapalne IL-1RA.
Białko IL-1RA blokuje receptory cytokiny prozapalnej, które wywołują proces zapalny, reakcję bólową i niszczenie chrząstki stawowej. Cytokiny to substancje uczestniczące w przekazywaniu sygnałów między komórkami układu odpornościowego, a część z nich podtrzymuje zapalenie.
Liczba iniekcji jest ustalana indywidualnie. Pełna kuracja zwykle obejmuje od 3 do 5 zabiegów, a ostateczną decyzję podejmuje lekarz, biorąc pod uwagę lokalizację stanu zapalnego oraz nasilenie dolegliwości bólowych.
Jak przebiega przygotowanie surowicy
Postępowanie zaczyna się od wizyty lekarskiej, podczas której pobiera się od pacjenta około 10 ml krwi. Z niej oraz z wyrobu medycznego Sanakin przygotowywana jest w pełni endogenna surowica, czyli taka, której składniki pochodzą od samego pacjenta.
Proces powstawania surowicy trwa około 3 godzin. Po tym czasie preparat jest gotowy do wstrzyknięcia. Samo podanie trwa kilkanaście minut i zwykle nie wymaga pobytu w placówce po zakończeniu iniekcji.
Zabieg wykonuje się w warunkach ambulatoryjnych, najczęściej w znieczuleniu miejscowym lub bez znieczulenia, w zależności od miejsca podania i decyzji lekarza. Sposób znieczulenia zawsze ustala się przed zabiegiem.
Wskazania rozważane przy tej terapii
W opisach metody wymienia się następujące sytuacje kliniczne:
- 1. Artroza wszystkich stawów, stopień I-III (według Kellgrena)
- 2. Zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa
- 3. Uszkodzenia krążków międzykręgowych
- 4. Entezopatia
- 5. Naderwanie włókien mięśniowych lub pęczków mięśniowych
- 6. Choroba Morbus Bechterew
- 7. Artretyzm
Przykłady lokalizacji zmian zwyrodnieniowych
Artroza, czyli choroba zwyrodnieniowa stawów, może dotyczyć różnych okolic ciała:
- gonartroza
- koksartroza
- artroza stawu barkowego
- artroza stawu skokowego
- artroza stawów rąk i palców
Zmiany w obrębie kręgosłupa
W przypadku kręgosłupa wymienia się między innymi:
- artroza stawów lędźwiowych
- osteochondroza
- spondyloartroza
Problemy z krążkiem międzykręgowym
Krążek międzykręgowy, potocznie nazywany dyskiem, amortyzuje obciążenia kręgosłupa. Rozważane sytuacje to:
- wypuklina krążka międzykręgowego
- wypadnięcie krążka międzykręgowego z podrażnieniem korzenia nerwu
Dolegliwości przyczepów ścięgnistych
Entezopatia to zmiany w miejscu przyczepu ścięgna do kości. Do najczęściej wymienianych należą:
- achillodynia
- łokieć tenisisty
- łokieć golfisty
Czego można się spodziewać po zabiegu
Reakcja na iniekcję bywa różna. Po podaniu może pojawić się przejściowy dyskomfort lub obrzęk w miejscu wkłucia. Zalecenia dotyczące obciążania kończyny, powrotu do aktywności sportowej i ewentualnej rehabilitacji ustala lekarz prowadzący, ponieważ zależą one od rozpoznania i lokalizacji zmian.
Badania wskazują, że metoda ta redukuje ból, a jednocześnie zapewnia wysoki poziom bezpieczeństwa. Nie oznacza to jednak, że efekt jest taki sam u każdego pacjenta ani że terapia zastępuje inne formy leczenia, w tym postępowanie zachowawcze czy operacyjne.
O co zapytać lekarza
Przed podjęciem decyzji o jakimkolwiek zabiegu warto przygotować listę pytań:
- czy w moim przypadku rozpoznanie zostało potwierdzone badaniem obrazowym
- jakie inne metody leczenia wchodzą w grę i od czego zależy wybór
- ile iniekcji jest planowanych i w jakich odstępach
- jakie są przeciwwskazania oraz możliwe działania niepożądane
- jak wygląda postępowanie po zabiegu i kiedy można wrócić do aktywności
- po czym poznać, że terapia nie przynosi oczekiwanej poprawy
Kiedy zgłosić się do lekarza
Konsultacji wymaga ból stawu lub kręgosłupa, który utrzymuje się tygodniami, budzi w nocy, ogranicza chodzenie albo nie ustępuje mimo odpoczynku. Pilniejszej oceny wymagają: gorączka z obrzękiem i zaczerwienieniem stawu, uraz z niemożnością obciążenia kończyny, a także drętwienie, osłabienie siły mięśniowej lub zaburzenia kontroli pęcherza przy bólu kręgosłupa.
Ważna informacja
Ten artykuł ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji lekarskiej. O rozpoznaniu, badaniach i leczeniu decyduje lekarz po zbadaniu pacjenta. W razie nagłych objawów należy skorzystać z pomocy medycznej.
Najczęstsze pytania
Czym różni się Sanakin od zwykłego zastrzyku przeciwbólowego?
Preparat przygotowywany jest z krwi samego pacjenta i zawiera białko IL-1RA, które blokuje receptory cytokiny prozapalnej. Klasyczne iniekcje przeciwbólowe opierają się na substancjach zewnętrznych. O wyborze metody decyduje lekarz na podstawie rozpoznania.
Ile trwa cała procedura?
Przygotowanie surowicy z pobranej krwi trwa około 3 godzin. Samo podanie zajmuje kilkanaście minut. Pełna kuracja zwykle obejmuje od 3 do 5 zabiegów, a ich liczbę ustala lekarz.
Czy ta terapia zastępuje operację kręgosłupa lub stawu?
Nie można tego z góry założyć. Metody biologiczne bywają rozważane w określonych sytuacjach, natomiast część zmian wymaga innego postępowania. Zakres możliwych opcji omawia się indywidualnie z lekarzem po ocenie badań.
Czy po zabiegu trzeba oszczędzać staw?
Zalecenia dotyczące obciążania i aktywności są ustalane indywidualnie i zależą od miejsca podania oraz rozpoznania. Warto poprosić lekarza o konkretne wskazówki na pierwsze dni po iniekcji.
